Kenmerken

In november, wanneer het blad is gevallen, begint het seizoen van de twijgen. Rood, donkerrood tot bijna zwart aan de basis en helderrood naar de toppen: de winterkleur van Cornus sanguinea is heel herkenbaar in een kaal winterlandschap. De jonge twijgen zijn rood tot donkerrood van kleur; die kleur is het meest intens op jong hout in volle zon. De herfstkleur is rood tot paarsrood en vroeg intredend. De witte bloemschermen in mei en juni maken ruimte voor de zwarte vruchten die volgen en worden gretig door vogels gegeten. Het blad heeft de gebogen nerven die kenmerkend zijn voor het genus; bij langzaam doortrekken van een blad blijven de nerven door dunne draadjes verbonden.

Toepassingen

De soort is aantrekkelijk voor oeverbeplantingen, waterranden en laaggelegen terreingedeelten met een hoge grondwaterstand. Deze is ook in te zetten als solitaire struik, als onderdeel van gemengde struwelen en als haagplant op natte, zware en anderszins belaste standplaatsen waar weinig andere sierplanten gedijen.