Veldiep
Ulmus minor
-
Bladeren
-
Bloemen
-
Vruchten
-
Schors
-
Knoppen / twijgen
-
Knoppen / twijgen
-
Zomerbeeld
-
Winterbeeld
-
Overig
-
Overig
-
Overig
-
Overig
Kenmerken
De drie meest betrouwbare veldkenmerken van de veldiep zijn de gladde, glanzende bladbovenzijde op volwassen groei, de duidelijk zichtbare bladsteel van 6–15 mm en de vorming van kurklijsten op de twijgen. De samaras zijn klein (12–15 mm) en het zaad zit dicht bij de insnijding aan de top. De wortelopslagstrategie maakt de soort genetisch bijzonder: veel populaties in Nederland bestonden uit klonen die zich over honderden meters uitstrekten vanuit één moederboom, waardoor een heel perceel of dijktracé genetisch identiek kon zijn.
Toepassingen
De veldiep als zuivere soort wordt nauwelijks meer als laanboom in de handel gebracht, vanwege de hoge gevoeligheid voor iepenziekte. Zijn ecologische waarde als inheemse soort is echter onverminderd groot: in bermen, dijken, bosranden en hakhoutbeheer levert hij voedsel en habitat voor een reeks insecten en vogels. De iepenpage gebruikt de soort als primaire waardplant, net als vele andere soorten.
Boomgasten
De veldiep is één van de soorten die zeer gevoelig is voor iepenziekte.
Eigenschappen
- Eindhoogte
- 1e grootte (> 15 m)
- Bloeitijd
- Maart - april
- Blad
- Groen, langwerpig, omgekeerd eirond, ovaal. Geel in de herfst.
- Bloemen
- Rood
- Knoppen
- Vruchten
- Gevleugelde vrucht
- Schors
- Grijsbruin, gegroefd, kurkachtig
- Kroon
- Ovaalvormig
Bijzondere bomen
Oudemanhuis iep Amsterdam
