Kenmerken

De wilde peer is geen cultuurpeer die is ontsnapt. Het is een zelfstandige soort met een eigen ecologie, een eigen bladvorm en een eigen karakter: kleiner van vrucht en doorniger van tak dan de eetbare peer. In het cultuurlandschap van voor de intensieve landbouw was de wilde peer een vaste verschijning op bosranden, in houtwallen en langs perceelsgrenzen. Nu is hij zeldzaam en beschermd in zijn natuurlijke groeiplaatsen. Op vruchtbare kalkrijke grond vormt de boom een tamelijk smalle kroon met opgaand groeiende takken met talrijke kortloten die in takdoorns eindigen; bij grotere hoogte gaan die doorns verloren. De boom bloeit met veel witte bloemen voordat de bladeren uitlopen in april.

Toepassingen

Als onderdeel van historiserende beplantingen bij landgoederen en in houtwallen is de soort ecologisch en cultuurhistorisch passend; hij was eeuwenlang een vaste verschijning in het cultuurlandschap en verdient een bredere toepassing dan zijn huidige zeldzaamheid in de boomteelt suggereert.