Kenmerken

In Nederland werd de ziekte in 2014 voor het eerst vastgesteld en sindsdien neemt het aantal gevallen toe als gevolg van toenemende perioden van droogte en hitte. De eerste waarneming uit Nederland stamt uit 2014. Het meest duidelijke kenmerk van de roetschorsziekte is de overheersende zwartverkleuring die ontstaat door een sterke sporenvorming op de stam. De eerste symptomen zijn verwelking van de kroon, bladverlies en tekenen van kroondood. Aangetaste bomen vertonen langwerpige bastscheuren, slijmafscheiding op de stam en cambiumnecrose. De schimmel is een zwakte parasiet die latent aanwezig kan zijn bij esdoorn.

Mogelijke gevolgen

Voor esdoornpopulaties in Europa betekent de roetschorsziekte een toenemende bedreiging, vooral bij de verwachte toename van droge, hete zomers door klimaatverandering. Voor de menselijke gezondheid vormt de zwam een ernstig risico. Hevige blootstelling aan de sporen veroorzaken bij mensen een longaandoening die kan leiden tot beschadigde longblaasjes.

Bestrijding

De bestrijding is niet mogelijk. Preventie is gericht op het vermijden van stress-factoren: adequate watervoorziening, voorkoming van wondingen en het niet aanplanten van monoculturen esdoorns in risicogebieden.